كمال الدّين اسماعيل معاصر بوده . شاعر مزبور مداح اتابك مظفر الدّين اوزبك و سليمان شاه بن پرچم ايوائى رئيس يك طايفه از كردان است كه شرح احوال او را در ضمن فتح بغداد و تاريخ اتابكان لرستان بيان كرده‌ايم . وفات اثير به سال 665 اتفاق افتاده . سيف اسفرنگ ( 581 - 666 ) - سيف الدين اعرج اصلا از مردم اسفره يا اسفرنگ است كه كوهستانى بوده است در نه فرسنگى مرغينان و او ايام جوانى خود را به مدّاحى سلطان محمد خوارزمشاه و رجال دربار او از جمله نظام الملك محمد بن صالح وزير مملكت گذرانده و بعد از انقراض دولت خوارزمشاهيان و در آمدن ماوراءالنهر در تحت حكومت جغتاى و امراى مغول بمدح امير عميد قطب الدّين حبش كه از جانب جغتاى و جانشينان او ادارهء ماوراءالنهر را در عهده داشته پرداخته و بيشتر از همه از او در مدح سادات ماوراءالنهر شعر باقيست و خود نيز به مدّاحى آل على و بنى هاشم افتخار مىورزد . سيف اسفرنگ از فحول شعراى قصيده‌سرا و سخنگويان فاضل است و بيشتر از همه سبك خاقانى را تتبّع كرده و عدّه‌اى از قصايد استاد شروان و تغزلات ظهير الدّين فاريابى را جواب گفته است . مولوى رومى ( 604 - 672 ) - مولانا جلال الدين محمد بلخى رومى پسر بهاء الدين محمد بن حسين خطيبى بكرى است كه از طرف پدر از خاندان بكرى يعنى از فرزندان ابو بكر صدّيق خليفهء اول و از طرف مادر دخترزادهء سلطان علاء الدّين محمد خوارزمشاه بوده و به همين جهت او را غالبا بهاء الدّين ولد مىگفته‌اند . سلطان محمّد خوارزمشاه چنان كه در احوال او ديديم با عرفا و متصوفه روابطى خوش نداشت و از جمعيت اتباع و نوع تعليمات ايشان نگران بود به همين نظر با بهاء الدّين ولد كه در آن عصر از مشايخ معتبر بشمار مىرفت نساخت و بهاء الدّين در سال 609 با پسر خود جلال الدّين كه پنج سال بيش نداشت خراسان را ترك گفته از راه بغداد به مكه رفت و پس از آنجا در الجزيره ساكن گرديد و پس از نه سال اقامت در ملاطيه و نقاط ديگر آن سرزمين به دعوت سلطان علاء الدّين كيقباد سلجوقى كه جالب اين قبيل بزرگان بود به قلمرو او شتافت و در روم مسكن گزيد و در آنجا مقيم بود تا به سال